Z ostatniej chwili:
 

Pierwsza krytyka i pierwsi krytycy

Opublikowano dnia: 24 paź 2012 | Komentarze: 0

Każde zjawisko, twór, styl życia, filozofia, a także football jako dyscyplina sportu, miał, ma i mieć będzie swoich zwolenników i przeciwników. Dla jednych będzie to gra wyjątkowa, dla innych będzie jedną z wielu.

Odwieczne prawo natury człowieka - ewolucja, ma zastosowanie w każdym aspekcie jego aktywności i wpływów. Także futbol podlegał różnorakim zmianom, które zostały wprowadzone z lepszym lub gorszym skutkiem, ale w konsekwencji wpłynęły na obraz tej gry.

Niektórzy, jak Burt Wilder, twierdzili, że uczelnie powinny przestać uprawiać ten rodzaj sportu, inni, jak Woodrow Wilson, byli przekonani o tym, że kształtuje on właściwe postawy, rozwija moralność i siłę charakteru wśród młodzieży.

Pojawienie się w grze formacji takich jak „flying wedge” i jej wariacji, oraz większa brutalność wszczęła publiczną debatę w latach 1893-1897, a także kampanię na rzecz przeciwdziałania tym zjawiskom lub w innym razie zaniechania gry w futbol.

Charles Elliot stał się znany jako jeden z pierwszych zagorzałych szeroko znanych krytyków gry. Miał w tym zakresie duże pole manewru, gdyż w latach 1875-1909 był prezydentem Harvard'u. Na niwie akademickiej osiągnął wiele sukcesów między innymi w reformowaniu uczelni. Pod jego rządami liczba studentów i fakultetów znacznie wzrosła. Jego szczególną cechą było to, że potrafił przekazać swoje poglądy szerokiej publiczności. Był silnym zwolennikiem zakazania sportów akademickich. W roku 1892 był gotowy ujawnić się ze swoimi poglądami między innymi takim, iż (...) football kpi sobie z tradycji Harvard'u (...).

W raporcie z 1894 roku krytykuje sporty akademickie (baseball za to, że rzucanie podkręconych piłek już w samym zamiarze ma na celu oszukanie przeciwnika, co nie jest szlachetne).

Futbol amerykański krytykował za to, że niszczy, a nie buduje charakter, a przede wszystkim gra ta była „pełna trików, niespodzianek i naruszano w niej reguły częściej niż w innych” a ponad to „ryzyko kontuzji i śmierci było bardzo wysokie”. Sport akademicki został posądzony o to, że oprócz zwycięstwa nic innego się w nim nie liczy. Według niego pośredni wpływ na to mieli młodzi trenerzy, którzy częstymi treningami podsycali to zjawisko.

Eliot zaproponował zmiany, mające na celu poprawę wizerunku gry jak i jej bezpieczeństwo; Studenci pierwszego roku nie powinni brać udziału w grze, a mecze powinny być rozgrywane tylko na uczelnianych boiskach ( mecze o dużą stawkę rozgrywano na stadionach miejskich lub innych). Głosił dalej „(...)football powinien być zakazany do czasu, gdy przepisy wyeliminują przemoc i brutalność(...)”.

Taka krytyka martwiła entuzjastów tej gry na innych uczelniach, bali się jej rozszerzenia i wzmocnienia. Przez następną dekadę Eliot był jednym z głównych krytyków futbolu. Był także zwolennikiem teorii, że sport akademicki zbyt mocno wpływa na studentów, absorbując pełnię ich uwagi i zamiast na nauce, koncentrują się na wynikach poszczególnych zawodów sportowych.

Próbowano także, w ramach krytyki, powiązać wzrost aktów wandalizmu i przemocy wśród młodzieży z uprawianiem sportu, a w szczególności futbolu. Taki kierunek myślenia przedstawiał E.L. Gdkin, wydawca New York Post ( w tamtych czasach), który jakoby cytował Eliot'a twierdząc, że „(...)Brutalność jest naturalną tendencją wszystkich kontaktowych sportów, a futbol nie jest tu żadnym wyjątkiem(...)”. Wierzył on w to, iż gra była przyczyną wzrostu przemocy.

Pewne jest to, że każdy incydent ze złamaniem prawa przez studentów mógł być zapisany na konto futbolu.

Walter Camp próbował wpływać na te opinie i nie poddawał się atakom. Jednak prawdą jest to, że zmiany, jakie dokonały się w przepisach, między innymi możliwość blokowania poniżej bioder, „flying wedge” doprowadzały do poważnych kontuzji i zwiększały ostrość gry.

W związku z meczem Yale-Princeton 1892 r. w New York Times ukazał się komentarz, który mówił, że „najlepszym sposobem (w tamtych czasach) na powstrzymanie przeciwnika było nadepnięcie na twarz, kopnięcie w goleń(...) lub innego rodzaju uderzenie (np. w twarz)”.

W wyniku zwiększającego się niebezpieczeństwa związanego z tym sportem i złej reputacji. Prezydent Grover Cleberland odwołał coroczny mecz pomiędzy Army i Navy.

Futbol ucierpiał także z braku jedności wśród uczelni uprawiających tę grę.

W obronie jej honoru Walter Camp wydał książkę „Football Facts and Figures”, w pozycji tej zawarł opinie zawodników odnośnie tego, jak gra wpływała/wpłynęła na ich życie akademickie i późniejsze, a także  inne fakty związane z grą. Publikacja ta okazała się sukcesem tylko chwilowym, ponieważ wydarzenia boiskowe dalej ukazywały ponury obraz gry. Charles Eliot i Walter Camp (także inni zagorzali krytycy i zwolennicy) tak odmienni w swoich poglądach, skupili uwagę ludzi na debacie odnośnie reform i kontrowersjach, które nie ustawały.

Camp i jego sprzymierzeńcy dalej bronili honoru ukochanego sportu, a z drugiej strony Eliot i reszta oponentów wykazywała się determinacją, atakując kiedy tylko była taka sposobność. Poskutkowało to tym, że w 1894 zrekonstruowany komitet zasad gry zakazał używania formacji „flying wedge” i innych jej modyfikacji. Pomimo tego Charles w dalszym ciągu twierdził, że futbol nie pasuje do wizerunku uczelni wyższych, a nowe przepisy i tak nie poprawiły bezpieczeństwa na boisku.

Futbolowe problemy w latach dziewięćdziesiątych XIX wieku stały się sprawą o porównywalnej wadze z korupcją, czy imigracją. Szukano jakiegoś rozwiązania, które mogło uratować grę przed zniszczeniem.

Uczelnie wyższe zaczęły zdawać sobie sprawę z tego, że muszą bardziej kontrolować wydarzenia związane ze sportem i problemami, jakie może on wywoływać. Reformy, jakie wprowadzono, a przede wszystkim zwiększona uwaga i kontrola władz uczelni, nie zawsze były w stanie przewidzieć i przeciwdziałać wszystkim wydarzeniom . Pomimo pierwszych kontrowersji i krytyce college football zyskiwał na popularności i docierał do coraz dalszych zakątków Ameryki. Dużo poważniejsze zmiany, kontrowersje i krytyka dopiero miały nastąpić.

Część 1.: początki "starożytnego" futbolu
Część 2.: Football - piłka kopana - dociera do USA
Część 3.: Pierwsze zasady. Koniec dominacji nożnej
Część 4.: Innowacje i rewolucje Waltera Campa
Część 5.: Popularyzacja gry i jej pierwsze gwiazdy

Sonda

Która drużyna zajmie ostatnie miejsce premiowane awansem do play-offs?